Categorie: Kennisbank

2 Redenen waarom je nooit een burn-out hoeft te krijgen !?

Wat zou er gebeuren als er “iets” te vinden was om een burn-out te voorkomen?
En zeg nu niet een pil of iets dergelijks! Er wordt helaas al genoeg “gemedicaliseerd”. We zijn wat dat betreft de regie over ons zelf aardig kwijtgeraakt. Of anders gezegd we hebben het weggegeven, we hebben de macht overgedragen aan medici.
We denken niet meer na over hoe een ongemak is ontstaan en hoe we het kunnen oplossen maar we rennen naar de dokter en die heeft er vast wel een pil voor…
Reclames helpen hier ook niet bij! Als iemand een vette hap naar binnen werkt tijdens de borrel en er last van zijn maag van krijgt, is er *****st waardoor we vrolijk verder kunnen met onze “happy-hour”, bitterbal incluis. Het (alarm-)signaal van je lichaam wordt deskundig “out-of-order” gezet.
En zo ook bij burn-out!

In een artikel van MT werd aangegeven dat “burn-outs” in eerste instantie het probleem ontkenden. Wat extra vitamine C, in het weekend of in de vakantie even bijslapen dan zal het allemaal wel weer goed komen. Toch wel  vervelend die telkens terugkerende migraine. Maar daar hebben we gelukkig Imigran voor! Komt goed!

De “alarmbellen” (weinig energie, slecht slapen, toenemende mate van fysieke klachten) worden genegeerd dan wel weggedrukt. Terwijl je lichaam schreeuwt om aandacht.
Als je je been breekt dan heb je pijn. Die pijn is niet fijn maar dient een belang! Ga even niet op het been staan, daar kan ie op dit moment even niet tegen.
Waarom “bye-passen” we dan wel de tekens van burn-out?
Schaamte? Tekens van zwakte? Falen? Onzekerheid? Waarschijnlijk!

Kan je dit nu voorkomen?
2 redenen die in ieder geval helpen.
Ten eerste: “Gnothy Seauton” staat boven een poort die leidde naar de tempel waar je het Orakel van Delphi kon raadplegen. Vrij vertaald: “Ken jezelf!”.
Immers als je weet wie je bent, wat je kernwaarden zijn, wat voor jou belangrijk is en je hebt de moed om van daar uit je keuzes te maken en er naar te handelen, dan kan het toch niet meer mis gaan. Toch?
Je hebt echter ook te maken met persoonlijkheidskenmerken zoals: perfectionisme, loyaliteit, hoge mate van verantwoordelijkheid, zelfopoffering….enz. die aangeboren dan wel ontstaan zijn tijdens je opgroeien. Valkuilen!
Boven de deur van mijn praktijk zou dan kunnen staan: ‘Herken je valkuilen!’
Dat lukt alleen als je de signalen herkent……!

Ten tweede: “Stop met oordelen!”
Er zijn zo’n 17 miljoen Covid-19 artsen in Nederland en die er allemaal een mening op na houden en er wat van vinden.
Er zijn zo’n 17 miljoen voetbalcoaches die precies weten hoe ze het Nederlands elftal het best kunnen laten spelen.
Er zijn zo’n 17 miljoen mensen die zich mengen in het “racisme-debat”.
Iedereen heeft gelijk maar ook weer niet. Je kunt andere mensen niet beoordelen omdat ze een andere mening of een andere kleur hebben. Je kunt überhaupt iemand anders niet beoordelen. Wie bepaalt dan de meetlat waarlangs je iemand legt? Je blijft waarnemen vanuit je eigen gezichtspunt, met jouw eigen bril. Het zou handig zijn als je je realiseert dat er nog 16.999.999 andere gezichtspunten zijn met even zovele andere meningen.

De enige die je kunt en mag beoordelen dat ben je zelf!
Tenminste……. als je je zelf goed genoeg kent!





Verbinding maakt de sterkste keten

Wat maakt een motor krachtig, sterk en zuinig? De ‘fine-tuning’, de afstemming, de smering van de verschillende onderdelen.
Zo ook bij organisaties. Wat maakt een organisatie krachtig, sterk en vitaal? De verbinding, de interactie, de afgestemde communicatie tussen de werknemers. Ingebed binnen het kader van de bedrijfsdoelstellingen, missie en visie.

Hoe zie je dat het goed gaat met een bedrijf? De term “flow” (Csikszentmihalyi) dekt aardig de lading.
“Flow refereert aan een mentale toestand waarin een persoon volledig opgaat in zijn of haar bezigheden. Flow wordt gekenmerkt door op de betreffende acties gerichte energie en activiteit, volledige betrokkenheid daarbij, alsmede het feit dat men de activiteiten succesvol uitvoert “ (de alwetende Wikipedia).

Uiteraard beschrijft de psycholoog, met de onuitspreekbare naam, een individueel proces. Maar zou hetzelfde niet van toepassing zijn bij bedrijven?
Als een organisatie floreert dan uit zich dat als een gesmeerde motor. Acties worden verricht met ‘gerichte’ energie en volledige betrokkenheid wat leidt tot succesvolle uitvoering van de activiteiten.
Medewerkers hebben plezier, gaan fluitend naar en van het werk en de klus wordt geklaard. Iedereen “happy-the-peppie”! Het draait als een “zonnetje”.

Maar wat nu als er zand in de motor komt of de olie té drabberig wordt? Er sprake is van slijtage op de onderdelen? Wrijving, warmlopen, lekkage. Er gaan allerlei alarmlichtjes branden en die moeten wel geduid worden.
Bij een niet-soepel lopende organisatie zie je deze alarmlichtjes verschijnen: toename van het ziekteverzuim (onderwijs), onrust op de werkvloer, conflicten, afname van prestatie..enz. En ook deze moeten geduid kunnen worden. Wat inhoudt dat er onder de “motorkap” gekeken moet worden welk onderdeel niet goed functioneert en wat de gevolgen daarvan zijn voor het hele systeem. En hoe deze te herstellen om weer een optimale smering te bewerkstelligen.

De “smering” van een organisatie steunt op de interactie tussen mensen, de verbinding!
Verbinding in eerste plaats met jezelf! Besef hebben van je behoeften, je kernwaarden waar je voor staat, je talenten en hoe je daarvan gebruik kan maken in de werkzaamheden die je vervult.
Verbinding in de 2e plaats met het bedrijf waar je voor werkt. Voel je je betrokken bij de missie en visie van het bedrijf? (bv. oorlogsindustrie). Heeft het raakvlakken met de dingen die jij belangrijk vindt? Wordt er gebruik gemaakt van jouw talenten en krijg je er ook energie voor terug?
Ten derde, verbinding met collega’s. De interactie, de onderlinge communicatie is “key” . Spreken we letterlijk en figuurlijk dezelfde taal?

Verbinding, afstemming is de “WD-40” van elke organisatie!

Hoe het Orakel van Delphi antwoord geeft op burn-out!

Burn-out, een complex samenspel van fysieke, mentale en emotionele invloeden. Zou het niet mooi zijn als we bij een Orakel te rade zouden kunnen gaan om een oplossing te vinden voor het vraagstuk van deze tijd?

Zo probeerden een 2500 jaar geleden “Grieken” een antwoord te vinden voor de vraagstukken van dié tijd door een pelgrimstocht te ondernemen naar het Orakel van Delphi. Ze beklommen de berg Parnassos naar de tempel van Apollo waar het Orakel audiëntie hield. De vraag werd vervolgens aan de “Pythia“, een priesteres gezeteld op een bronzen “drievoet”, gesteld die in een soort van trance ging, wel of niet onder invloed van ethyleengas, en daar nogal onsamenhangend een aantal kreten uitsloeg. Andere priesters zorgden uiteindelijk voor de vertaling van deze  kretologie. Helaas ook wel eens té cryptisch verwoord waardoor misinterpretatie nog wel eens plaatsvond. Koning Kroisos van Lydië kan hierover meepraten…

Het Orakel beschikte ook over een gezonde dosis humor. Voordat de vragenstellers de tempel betraden moesten ze een poort door waar een inscriptie op was aangebracht: “GNWQI SEAUTON”, “Ken je Zelf! Slechts weinigen was dit opgevallen…..

We hebben geen Orakel nodig om antwoorden te vinden op problemen van deze tijd. Deze zitten in je zelf! Soms is het een kwestie van jezelf in de spiegel aankijken. Soms heb je daar de hulp van een coach of een therapeut voor nodig. Maar die kunnen slechts “vroedvrouw zijn bij het baren van de gedachten en ideeën waar je allang zwanger van bent”(Socrates)

Studenten zorgeloos door hun studie…?

Zó zou het moeten zijn tenminste.
Trouw kopt eind 2019: “Burn-outklachten, prestatiedruk en soms zelfmoord: de psychische druk onder studenten is hoog”. Zo ook in het magazine van de Erasmus Universiteit die de sfeer op de universiteit bestempeld als een: “Broedplaats voor burn-outs”.
Eerder zorgwekkend dus!

Wat is er aan de hand met de student?
De vraag stellen is in dit geval hem niet zo makkelijk beantwoorden. Een veelheid van oorzaken kunnen hieraan ten grondslag liggen: druk van sociale omgeving, druk om te presteren, leenstelsel, angst om maar iets te moeten missen (“fear of missing out”), en alles moet vooral leuk zijn en vooral bevestigd worden door de nodige selfies op Social Media.
Maar wat nu als je je niet zo tof voelt en je je elke keer verplicht voelt om dat masker op te moeten zetten om maar te voldoen aan het rolmodel van dé “Student”?

In de jaren van de vorige eeuw was er topmodel: Twiggy. Een superslank fotomodel met een jongensachtig (twijgje) lijf wat geadopteerd werd als “Het” voorbeeld voor alle vrouwen over de hele wereld. Hét rolmodel!
Dat dit bij vrouwen, en hun partners, tot de nodige frustraties leidde laat zich raden
Een Zweeds onderzoek wees uit dat slechts 5 % van alle vrouwen aan dit beeld kon voldoen en dus 95% niet!

Zou zoiets ook niet aan de hand kunnen zijn bij de student? Een image wat geschapen is van: een-alles-is-maakbare-wereld waar alles binnen handbereik aanwezig is. Een beeld van: ik heb een dak boven mijn hoofd, ik heb een fijne familie en veel vrienden, er is genoeg te eten en te beleven, de hele wereld ligt aan mijn voeten dus moet ik wel gelukkig zijn!
Eigenlijk een fata morgana, een drogbeeld waarvan je onbewust “weet” dat je er niet aan voldoen kan of wil maar toch door externe druk, het wordt immers van je verwacht, probeert te passen in het plaatje.

Dalen heb je nodig om hoogtepunten te kunnen bereiken.
Wellicht biedt deze situatie een opening naar vragen bij de student zoals: “Wat wil IK nu eigenlijk?”, ”Wat vind IK nu belangrijk?”, “Waar wil IK heen?”. Zelfreflectie.
Maar misschien ook een mogelijkheid voor schoolorganisaties en overheid na te denken over de manier hoe studies vormgegeven worden. De Agora-school in Roermond laat zien dat het ook anders kan. Niet alle studenten proppen in één en hetzelfde keurslijf maar het onderwijssysteem dienend(!) laten zijn voor de behoefte van de student en de richting waarheen hij of zij zich wil ontwikkelen.

De maatschappij verandert in een turbo-tempo “Mach 3”. We hebben een “Darwinistisch” tijdframe nodig om ons als soort aan te kunnen passen aan veranderingen. Het gaat té snel en we, zo ook de studenten, zijn nog niet toegerust op de uitdagingen van deze tijd.
Simon en Garfunkel zongen het al: “slow down, you move too fast…” maar ook in hetzelfde nummer: “feeling groovy..”

De beste manier om een berg op te fietsen is in je eigen tempo! Vertraag waar nodig, versnel waar kan, kies welke berg jij wilt op fietsen en volg jouw eigen unieke tempo!